Bogumiła Paluch - Psycholog dziecięcy Rzeszów

Zapytanie o termin wysyłasz przez formularz na tej stronie. Trafia ono bezpośrednio do specjalisty, a odpowiedź otrzymasz na podany adres e-mail. W wiadomości warto od razu napisać, czego dotyczy sprawa i w jakich godzinach jesteś dostępny, bo to skraca wymianę wiadomości o kilka dni.

Przygotuj kilka informacji, o które i tak zapytają przy pierwszym kontakcie: od jak dawna trwają trudności, czy korzystałeś już z pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej, czy przyjmujesz leki oraz jakie terminy Ci odpowiadają. Zapytaj też o czas trwania sesji, bo pierwsze spotkanie bywa dłuższe niż kolejne.

Jeśli terminy u tego specjalisty są odległe, sprawdź pozostałe profile w tym samym mieście albo poradnie zdrowia psychicznego działające na NFZ. Wizyta prywatna zwykle oznacza termin w ciągu tygodnia lub dwóch, wizyta refundowana jest bezpłatna, ale wiąże się z oczekiwaniem. Odnośniki do obu ścieżek w tym mieście znajdziesz na dole tej strony.

Nurt terapii to nie etykieta marketingowa, tylko zestaw założeń o tym, skąd biorą się trudności i co je zmienia. Przekłada się na przebieg sesji, długość terapii i to, czy dostaniesz zadania do wykonania między spotkaniami. Poniżej opis każdego z podejść, którymi posługuje się ten specjalista.

Terapia psychodynamiczna zakłada, że część dzisiejszych trudności ma źródło w nieświadomych konfliktach i we wczesnych relacjach. Sesje są mniej ustrukturyzowane niż w CBT: mówisz o tym, co przychodzi Ci do głowy, a terapeuta pomaga dostrzec powtarzające się wzorce, także te odtwarzane w samej relacji terapeutycznej. Nie dostaniesz zadań domowych ani gotowych technik, bo zmiana zachodzi tu przez wgląd i przepracowanie emocji. Trzeba liczyć się z dłuższym procesem, od kilkunastu miesięcy do kilku lat, często przy dwóch spotkaniach w tygodniu.

Nurt humanistyczno-egzystencjalny wychodzi z założenia, że masz w sobie zasoby do zmiany, a zadaniem terapeuty jest stworzyć warunki, w których się uruchomią: akceptację, autentyczność i uważne słuchanie bez oceniania. Sesje mają formę rozmowy prowadzonej przez Ciebie, bez sztywnego programu. Wątki, które wracają najczęściej, to sens, wolność i odpowiedzialność za własne wybory, poczucie tożsamości oraz radzenie sobie ze stratą i przemijaniem. To dobre podejście przy kryzysach życiowych, wypaleniu i pytaniach o kierunek, a nie przy pojedynczym, ostro zarysowanym objawie.

Terapia skoncentrowana na rozwiązaniach jest krótkoterminowa i celowo nie analizuje przyczyn problemu. Zamiast pytać dlaczego coś się dzieje, terapeuta pyta, po czym poznasz, że jest lepiej, i szuka wyjątków, czyli sytuacji, w których trudność już się nie pojawiła. Typowe narzędzia to pytanie o cud i skalowanie postępu od jednego do dziesięciu. Proces jest zwykle wyraźnie krótszy niż w innych nurtach, często kilka do kilkunastu spotkań, co czyni go dobrym wyborem przy konkretnym, dającym się nazwać celu, a słabszym przy złożonej traumie.

Łączenie podejść jest w praktyce częste: terapeuta dobiera narzędzia do problemu, z którym się zgłaszasz, zamiast trzymać się jednego schematu niezależnie od sytuacji. Na pierwszym spotkaniu możesz wprost zapytać, w którym nurcie będzie prowadzona Twoja terapia i dlaczego akurat w tym.

Rodzice najczęściej zgłaszają się z powodu lęków i odmowy chodzenia do szkoły, wybuchów złości nieadekwatnych do wieku, wycofania z kontaktów z rówieśnikami, nagłego pogorszenia wyników w nauce, moczenia nocnego, tików oraz reakcji na rozstanie rodziców lub stratę w rodzinie. Powodem bywa też podejrzenie ADHD albo spektrum autyzmu.

Rozpoznanie u dziecka nie opiera się na jednej rozmowie. Standardem jest kilka spotkań, wywiad z rodzicami, obserwacja dziecka oraz informacje ze szkoły lub przedszkola, bo objawy w domu i w grupie rówieśniczej bywają różne. Diagnozę spektrum autyzmu i ADHD stawia się zespołowo, a formalne rozpoznanie należy do lekarza psychiatry.

O zgodzie na terapię decyduje wiek: poniżej 16 roku życia zgodę wyraża rodzic lub opiekun prawny, natomiast od 16 do 18 roku życia potrzebna jest zgoda równoległa, czyli i nastolatka, i rodzica. Spór w tej sprawie rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Bezpłatną ścieżką jest opieka środowiskowa NFZ. Do ośrodka pierwszego poziomu, w którym pracują psycholog i psychoterapeuta, skierowanie nie jest potrzebne. Gdy sprawa może wymagać leczenia farmakologicznego, warto od razu iść do centrum zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży drugiego poziomu, gdzie przyjmuje psychiatra, również bez skierowania.

W tym serwisie nie publikujemy cennika poszczególnych specjalistów, bo stawki zmieniają się w ciągu roku, a podanie nieaktualnej kwoty byłoby mylące. O cenę pytaj bezpośrednio przy umawianiu wizyty. Poniżej realne widełki rynkowe w Polsce w 2026 roku, które pozwolą Ci ocenić, czy usłyszana kwota mieści się w normie.

Sesja terapii indywidualnej kosztuje najczęściej od 180 do 300 zł za 50 minut. Pierwsza konsultacja diagnostyczna mieści się zwykle w przedziale od 180 do 280 zł. Terapia par i rodzin jest droższa, bo spotkania trwają od 60 do 90 minut: to od 250 do 450 zł za sesję. Konsultacja psychiatryczna to koszt rzędu 250 do 400 zł.

Na cenę wpływają trzy rzeczy: doświadczenie i certyfikaty terapeuty, wielkość miasta oraz forma spotkania. W Warszawie, Trójmieście i na Górnym Śląsku stawki są wyraźnie wyższe niż w mniejszych miejscowościach, a sesje online bywają o 10 do 20 procent tańsze od stacjonarnych.

Psychoterapia jest też dostępna bezpłatnie w ramach NFZ. Do psychiatry i do psychologa skierowanie nie jest potrzebne, natomiast na psychoterapię dorosłych nadal wymagane jest skierowanie od dowolnego lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Dzieci i młodzież korzystają z opieki ambulatoryjnej bez skierowania. Ceną refundacji jest czas oczekiwania, który w wielu poradniach liczy się w miesiącach.

Pierwsze spotkanie ma charakter diagnostyczny. Specjalista pyta o to, co Cię sprowadza, od kiedy trwają trudności, jak wygląda Twoja sytuacja rodzinna i zawodowa, czy zdarzały się wcześniej podobne epizody i czy przyjmujesz leki. Nie musisz mieć gotowej opowieści ani nazwanego problemu: wystarczy, że powiesz, co jest nie tak.

Warto potraktować pierwszą wizytę także jako Twoją okazję do zadania pytań. Sensowne są: w jakim nurcie pracuje terapeuta, jak długo może potrwać terapia przy Twoim problemie, jak często odbywają się sesje, co się dzieje przy odwołaniu spotkania i czy terapeuta ma superwizję. Odpowiedzi na te pytania powinny być konkretne.

Kwalifikacja do terapii trwa zwykle od dwóch do czterech spotkań. Dopiero po niej ustala się cel i kontrakt terapeutyczny, czyli zasady współpracy. Jeśli po kilku sesjach czujesz, że kontakt nie działa, zmiana specjalisty jest normalną decyzją, a nie porażką: dopasowanie relacji jest jednym z najlepiej udokumentowanych czynników skuteczności psychoterapii.

Psychoterapia nie zastępuje pomocy w sytuacji nagłej. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, dzwoń pod 112. Całodobowe wsparcie kryzysowe: 800 70 2222 (Centrum Wsparcia), 116 123 (kryzys emocjonalny u dorosłych), 116 111 (telefon zaufania dla dzieci i młodzieży).