Pojęcia psychologiczne

Syndrom oszusta

Uporczywe przekonanie, że własne sukcesy są dziełem przypadku i że wkrótce inni odkryją, iż nie jesteśmy tak kompetentni, na jakich wyglądamy.

Syndrom oszusta nie jest zaburzeniem ani diagnozą, ale bardzo częstym doświadczeniem, zwłaszcza wśród osób ambitnych i dobrze wykształconych. Charakterystyczne jest to, że dowody sukcesu nie działają: awans zostaje wytłumaczony szczęściem, pochwała uprzejmością, a dobry wynik tym, że zadanie było akurat wyjątkowo łatwe.

Przykład: programistka po awansie na stanowisko lidera zespołu przygotowuje się do każdego spotkania po trzy godziny, bo boi się, że ktoś zada pytanie, na które nie odpowie, i wyjdzie na jaw, że nie powinna tam być. Formalnie ma najlepsze wyniki w dziale, ale w środku czeka na demaskację.

Ten wzorzec kosztuje: prowadzi do przepracowania, unikania wyzwań i wypalenia zawodowego. Pomaga zapisywanie faktów o własnych osiągnięciach, mówienie o tym głośno, bo bardzo wiele osób ma tak samo, oraz praca nad wewnętrznym krytykiem. Jeśli lęk przed oceną blokuje twój rozwój, warto skorzystać z pomocy psychologa pracującego z niską samooceną albo umówić się na psychoterapię online.

Spotykane też jako: syndrom impostora, poczucie bycia oszustem

Powiązane hasła

Samoocena Ogólny stosunek do samego siebie: to, czy uważam się za osobę wartościową i czy traktuję siebie z życzliwością. Perfekcjonizm Stawianie sobie wymagań nie do spełnienia i ocenianie własnej wartości przez pryzmat tego, czy udało się je spełnić bezbłędnie. Poczucie własnej skuteczności Przekonanie, że dam radę wykonać konkretne zadanie. Dotyczy tego, co potrafię zrobić, a nie tego, ile jestem wart. Wypalenie Stan wyczerpania powstający po długim okresie przeciążenia: brak energii, zobojętnienie i poczucie, że nic, co robię, nie ma znaczenia.

Ważne: to hasło słownikowe, nie diagnoza. Jeśli opis pasuje do tego, co przeżywasz, umów konsultację ze specjalistą. W kryzysie zadzwoń: 116 123, 112 lub 800 70 2222.