Platforma rezerwacyjno-informacyjna - nie udziela porad ani diagnozy. W kryzysie: 116 123 · 112 · 800 70 2222
Zaburzenia (ICD-11) ICD-11: 6B04

Fobia społeczna (lęk społeczny)

Silny lęk przed sytuacjami, w których można zostać ocenionym przez innych, połączony z obawą przed kompromitacją i unikaniem kontaktów.

Lęk społeczny to znacznie więcej niż nieśmiałość. Rozmowa z nowymi osobami, wystąpienie, telefon do urzędu, jedzenie przy innych czy nawet wejście do pełnego pomieszczenia uruchamiają silną reakcję: czerwienienie się, drżenie głosu i rąk, pocenie, pustkę w głowie. Do tego dochodzi obawa, że te objawy zostaną zauważone i ocenione.

Charakterystyczne jest długie analizowanie sytuacji przed nią i po niej. Osoba planuje zdania, przewiduje najgorsze scenariusze, a potem godzinami odtwarza rozmowę, wyłapując rzekome wpadki. Stopniowo pojawia się unikanie: mniej spotkań, rezygnacja z awansu, wybieranie pracy bez kontaktu z ludźmi, co pogłębia poczucie osamotnienia i niskiej wartości. Szerzej opisujemy to w tekście o objawach i leczeniu fobii społecznej.

Skuteczna jest terapia poznawczo-behawioralna: praca z przekonaniami o ocenie, trening umiejętności społecznych i stopniowa ekspozycja na sytuacje wywołujące lęk. Część osób korzysta też z farmakoterapii, a pierwszy kontakt bywa łatwiejszy przez psychologa online. Warto zgłosić się, gdy lęk zaczyna zawężać wybory zawodowe i towarzyskie. Rozpoznanie należy do specjalisty, ten opis jest informacyjny.

Kryteria diagnostyczne wg ICD-11

Fobia społeczna (ICD-11) · kod 6B04

  • Wyraźny lęk pojawiający się konsekwentnie w jednej lub wielu sytuacjach społecznych, na przykład w rozmowie, przy wystąpieniu, jedzeniu lub pracy w obecności innych.
  • Osoba obawia się negatywnej oceny, ośmieszenia lub tego, że jej objawy lęku będą widoczne dla otoczenia.
  • Sytuacje społeczne są unikane albo znoszone z intensywnym lękiem.
  • Reakcja jest nieproporcjonalna do rzeczywistego zagrożenia i kontekstu kulturowego.
  • Objawy utrzymują się przez co najmniej kilka miesięcy.
  • Powodują istotne cierpienie lub ograniczają funkcjonowanie zawodowe, szkolne i społeczne.
  • Objawów nie tłumaczy lepiej inne zaburzenie ani działanie substancji.

Kryteria podajemy w formie skróconej i informacyjnej. Rozpoznanie stawia wyłącznie specjalista na podstawie badania, wywiadu i różnicowania z innymi przyczynami objawów.

Spotykane też jako: lęk społeczny, nieśmiałość chorobliwa, lęk przed wystąpieniami

Ważne: to hasło słownikowe, nie diagnoza. Jeśli opis pasuje do tego, co przeżywasz, umów konsultację ze specjalistą. W kryzysie zadzwoń: 116 123, 112 lub 800 70 2222.