Platforma rezerwacyjno-informacyjna - nie udziela porad ani diagnozy. W kryzysie: 116 123 · 112 · 800 70 2222
Zaburzenia (ICD-11) ICD-11: 6A72

Dystymia (uporczywe obniżenie nastroju)

Przewlekłe, ale łagodniejsze niż w epizodzie depresyjnym obniżenie nastroju, utrzymujące się przez co najmniej dwa lata przez większość dni.

Dystymia bywa nazywana depresją o niskim natężeniu, która trwa latami. Osoba funkcjonuje: pracuje, uczy się, utrzymuje relacje, ale robi to w stanie stałego przygaszenia. Typowe są niska samoocena, poczucie, że nic się nie uda, zmęczenie, trudności z podejmowaniem decyzji i przekonanie, że tak po prostu wygląda jej charakter.

Właśnie dlatego dystymia często pozostaje nierozpoznana przez wiele lat. Objawy są na tyle łagodne, że nie budzą alarmu, a na tyle trwałe, że stają się tłem codzienności. Zdarza się, że na przewlekłe obniżenie nastroju nakłada się pełny epizod depresyjny, co bywa pierwszym momentem, w którym ktoś w ogóle szuka pomocy.

Dobra wiadomość jest taka, że dystymia jest uleczalna, choć poprawa zwykle przychodzi wolniej niż w pojedynczym epizodzie. Pomaga psychoterapia skupiona na przekonaniach o sobie i wzorcach relacji, czasem wspierana farmakoterapią. Jeśli od lat towarzyszy ci uczucie ciągłego zniechęcenia, warto to sprawdzić u specjalisty. Ten opis nie zastępuje diagnozy.

Kryteria diagnostyczne wg ICD-11

Dystymia (ICD-11) · kod 6A72

  • Utrzymujące się obniżenie nastroju przez większość dnia, przez więcej dni niż nie, trwające co najmniej 2 lata.
  • W tym okresie nie było przerw bezobjawowych dłuższych niż kilka miesięcy.
  • Towarzyszą objawy dodatkowe: zmniejszone zainteresowania, niska samoocena, poczucie beznadziei, trudności z koncentracją, zaburzenia snu lub apetytu, obniżona energia, poczucie winy.
  • W pierwszych dwóch latach trwania objawów nie były spełnione pełne kryteria epizodu depresyjnego.
  • Nigdy nie wystąpił epizod maniakalny, hipomaniakalny ani mieszany.
  • Objawy powodują cierpienie lub utrudniają funkcjonowanie, choć nasilenie jest zwykle mniejsze niż w epizodzie depresyjnym.
  • Objawów nie tłumaczy lepiej choroba somatyczna ani działanie substancji.

Kryteria podajemy w formie skróconej i informacyjnej. Rozpoznanie stawia wyłącznie specjalista na podstawie badania, wywiadu i różnicowania z innymi przyczynami objawów.

Spotykane też jako: depresja przewlekła, uporczywe obniżenie nastroju, depresja nerwicowa

Ważne: to hasło słownikowe, nie diagnoza. Jeśli opis pasuje do tego, co przeżywasz, umów konsultację ze specjalistą. W kryzysie zadzwoń: 116 123, 112 lub 800 70 2222.