Psychodiagnoza to zwykle kilka spotkań, a nie jeden test z internetu. Składa się z rozmowy klinicznej, wywiadu o historii życia, obserwacji, a często także z wystandaryzowanych testów i kwestionariuszy. Kończy się rozmową o wynikach, a przy pełnym badaniu również pisemną opinią z zaleceniami dla pacjenta lub rodziny.
Przykład: rodzice zgłaszają się z ośmiolatkiem, który nie skupia się na lekcjach. Psycholog bada uwagę, sprawdza poziom lęku, rozmawia z nauczycielem i rodzicami. Okazuje się, że chłopiec nie ma ADHD, tylko trudności z czytaniem, przez które przestaje nadążać. Zamiast leków plan obejmuje zajęcia korekcyjne i wsparcie w szkole.
Diagnozę stawia psycholog lub lekarz psychiatra, w zależności od tego, czego dotyczy, a różnice między tymi zawodami wyjaśniamy osobno. Testy dostępne w sieci mogą być punktem wyjścia do rozmowy, ale nie zastępują badania. Jeśli chcesz sprawdzić, co się z tobą dzieje, umów pierwszą wizytę u psychologa klinicznego lub psychiatry, zamiast opierać się na wynikach z internetu.
Spotykane też jako: diagnoza psychologiczna, badanie psychologiczne