Asertywność leży pomiędzy uległością a agresją. Osoba uległa zgadza się na wszystko, żeby uniknąć konfliktu. Osoba agresywna przeforsowuje swoje kosztem innych. Asertywność to trzecia droga: mówię, czego chcę i czego nie chcę, jasno i spokojnie, jednocześnie licząc się z tym, że druga strona ma swoje potrzeby i może się nie zgodzić.
Przykład: kolega z pracy trzeci raz w tygodniu prosi, żebyś został po godzinach i dokończył jego zadanie. Odpowiedź uległa to ciche westchnienie i zostanie. Odpowiedź agresywna to wybuch złości. Odpowiedź asertywna brzmi: rozumiem, że masz zator, ale dzisiaj kończę o szesnastej i nie zostanę. Bez tłumaczenia się przez pięć minut i bez poczucia winy.
W terapii asertywność ćwiczy się jak każdą inną umiejętność: na konkretnych scenkach, zdaniach i sytuacjach z życia pacjenta. To częsty temat przy niskiej samoocenie, wypaleniu, konfliktach w rodzinie i trudnościach w związku. Jeśli od lat zgadzasz się na rzeczy, które cię krzywdzą, i budzisz się z żalem do siebie, warto poszukać psychologa lub grupy treningu asertywności.
Spotykane też jako: bycie asertywnym, stawianie na swoim, umiejętność odmawiania