Cecylia Hajduk - Psycholog dziecięcy Tarnów

Ten specjalista nie udostępnił jeszcze numeru telefonu ani adresu e-mail do kontaktu. Poniżej znajdziesz link do innych specjalistów, którzy przyjmują nowych pacjentów.

Przygotuj kilka informacji, o które i tak zapytają przy pierwszym kontakcie: od jak dawna trwają trudności, czy korzystałeś już z pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej, czy przyjmujesz leki oraz jakie terminy Ci odpowiadają. Zapytaj też o czas trwania sesji, bo pierwsze spotkanie bywa dłuższe niż kolejne.

Jeśli terminy u tego specjalisty są odległe, sprawdź pozostałe profile w tym samym mieście albo poradnie zdrowia psychicznego działające na NFZ. Wizyta prywatna zwykle oznacza termin w ciągu tygodnia lub dwóch, wizyta refundowana jest bezpłatna, ale wiąże się z oczekiwaniem. Odnośniki do obu ścieżek w tym mieście znajdziesz na dole tej strony.

Nurt terapii to nie etykieta marketingowa, tylko zestaw założeń o tym, skąd biorą się trudności i co je zmienia. Przekłada się na przebieg sesji, długość terapii i to, czy dostaniesz zadania do wykonania między spotkaniami. Poniżej opis każdego z podejść, którymi posługuje się ten specjalista.

Terapia Gestalt koncentruje się na tym, co dzieje się tu i teraz, w trakcie samej sesji. Zamiast opowiadać o emocjach, przeżywasz je w gabinecie: terapeuta może zaproponować dialog z pustym krzesłem, pracę z odczuciami z ciała albo odegranie trudnej rozmowy. Celem jest odzyskanie kontaktu z własnymi potrzebami i domknięcie spraw, które zostały niedokończone. To nurt dla osób, które czują się odcięte od emocji albo mają trudność z wyrażaniem potrzeb i granic, i które wolą pracę na żywym doświadczeniu niż samą analizę.

Terapia systemowa patrzy na objaw jako na sygnał z całego układu relacji, a nie jako na wadę jednej osoby. W praktyce oznacza to, że terapeuta bada wzorce komunikacji, role i granice w rodzinie lub w parze, zamiast szukać winnego. Na sesje często zaprasza się kilka osób, choć praca systemowa jest możliwa także indywidualnie, z uwzględnieniem Twojego miejsca w rodzinie. Ten nurt ma najsilniejszą pozycję w terapii par i rodzin, przy konfliktach, kryzysie po rozstaniu oraz przy trudnościach wychowawczych i objawach u dziecka.

Terapia integracyjna świadomie łączy techniki z różnych nurtów i dobiera je do problemu, z którym się zgłaszasz, zamiast trzymać się jednej szkoły niezależnie od sytuacji. W praktyce może to oznaczać ustrukturyzowaną pracę nad objawem lęku metodami poznawczo-behawioralnymi, a równolegle rozumienie jego źródeł w kategoriach psychodynamicznych. Wymaga od terapeuty szerokiego przeszkolenia, więc warto zapytać, jakie szkoły składają się na jego warsztat. Dla pacjenta zaletą jest elastyczność, wadą mniejsza przewidywalność przebiegu niż w nurtach o sztywnym protokole.

Łączenie podejść jest w praktyce częste: terapeuta dobiera narzędzia do problemu, z którym się zgłaszasz, zamiast trzymać się jednego schematu niezależnie od sytuacji. Na pierwszym spotkaniu możesz wprost zapytać, w którym nurcie będzie prowadzona Twoja terapia i dlaczego akurat w tym.

Rodzice najczęściej zgłaszają się z powodu lęków i odmowy chodzenia do szkoły, wybuchów złości nieadekwatnych do wieku, wycofania z kontaktów z rówieśnikami, nagłego pogorszenia wyników w nauce, moczenia nocnego, tików oraz reakcji na rozstanie rodziców lub stratę w rodzinie. Powodem bywa też podejrzenie ADHD albo spektrum autyzmu.

Rozpoznanie u dziecka nie opiera się na jednej rozmowie. Standardem jest kilka spotkań, wywiad z rodzicami, obserwacja dziecka oraz informacje ze szkoły lub przedszkola, bo objawy w domu i w grupie rówieśniczej bywają różne. Diagnozę spektrum autyzmu i ADHD stawia się zespołowo, a formalne rozpoznanie należy do lekarza psychiatry.

O zgodzie na terapię decyduje wiek: poniżej 16 roku życia zgodę wyraża rodzic lub opiekun prawny, natomiast od 16 do 18 roku życia potrzebna jest zgoda równoległa, czyli i nastolatka, i rodzica. Spór w tej sprawie rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Bezpłatną ścieżką jest opieka środowiskowa NFZ. Do ośrodka pierwszego poziomu, w którym pracują psycholog i psychoterapeuta, skierowanie nie jest potrzebne. Gdy sprawa może wymagać leczenia farmakologicznego, warto od razu iść do centrum zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży drugiego poziomu, gdzie przyjmuje psychiatra, również bez skierowania.

W tym serwisie nie publikujemy cennika poszczególnych specjalistów, bo stawki zmieniają się w ciągu roku, a podanie nieaktualnej kwoty byłoby mylące. O cenę pytaj bezpośrednio przy umawianiu wizyty. Poniżej realne widełki rynkowe w Polsce w 2026 roku, które pozwolą Ci ocenić, czy usłyszana kwota mieści się w normie.

Sesja terapii indywidualnej kosztuje najczęściej od 180 do 300 zł za 50 minut. Pierwsza konsultacja diagnostyczna mieści się zwykle w przedziale od 180 do 280 zł. Terapia par i rodzin jest droższa, bo spotkania trwają od 60 do 90 minut: to od 250 do 450 zł za sesję. Konsultacja psychiatryczna to koszt rzędu 250 do 400 zł.

Na cenę wpływają trzy rzeczy: doświadczenie i certyfikaty terapeuty, wielkość miasta oraz forma spotkania. W Warszawie, Trójmieście i na Górnym Śląsku stawki są wyraźnie wyższe niż w mniejszych miejscowościach, a sesje online bywają o 10 do 20 procent tańsze od stacjonarnych.

Psychoterapia jest też dostępna bezpłatnie w ramach NFZ. Do psychiatry i do psychologa skierowanie nie jest potrzebne, natomiast na psychoterapię dorosłych nadal wymagane jest skierowanie od dowolnego lekarza ubezpieczenia zdrowotnego. Dzieci i młodzież korzystają z opieki ambulatoryjnej bez skierowania. Ceną refundacji jest czas oczekiwania, który w wielu poradniach liczy się w miesiącach.

Pierwsze spotkanie ma charakter diagnostyczny. Specjalista pyta o to, co Cię sprowadza, od kiedy trwają trudności, jak wygląda Twoja sytuacja rodzinna i zawodowa, czy zdarzały się wcześniej podobne epizody i czy przyjmujesz leki. Nie musisz mieć gotowej opowieści ani nazwanego problemu: wystarczy, że powiesz, co jest nie tak.

Warto potraktować pierwszą wizytę także jako Twoją okazję do zadania pytań. Sensowne są: w jakim nurcie pracuje terapeuta, jak długo może potrwać terapia przy Twoim problemie, jak często odbywają się sesje, co się dzieje przy odwołaniu spotkania i czy terapeuta ma superwizję. Odpowiedzi na te pytania powinny być konkretne.

Kwalifikacja do terapii trwa zwykle od dwóch do czterech spotkań. Dopiero po niej ustala się cel i kontrakt terapeutyczny, czyli zasady współpracy. Jeśli po kilku sesjach czujesz, że kontakt nie działa, zmiana specjalisty jest normalną decyzją, a nie porażką: dopasowanie relacji jest jednym z najlepiej udokumentowanych czynników skuteczności psychoterapii.

Psychoterapia nie zastępuje pomocy w sytuacji nagłej. Gdy zagrożone jest życie lub zdrowie, dzwoń pod 112. Całodobowe wsparcie kryzysowe: 800 70 2222 (Centrum Wsparcia), 116 123 (kryzys emocjonalny u dorosłych), 116 111 (telefon zaufania dla dzieci i młodzieży).